Fusie? Welke Fusie?

Ode aan Heerlen

Went je eens in de buurt bent, moet je zeker eens lang gaan,
dan zie je van in de verte al dat bordje sjtaan;

'Heerlen'; trots van de limburgse taal,
het verschil tussen kennen en kunnen, dat kannen we waal

Dialect spreken in Heerlen, dat heeft geen enkele zin,
In Heerlen spreekt men beschaafd Nederlands, met knoebelen erin

Zeswegen en Meezenbroeck, Molenberg en Sjtrijdhagen,
Wie is daar nog nooit op z'n bek gesjlagen?

Heerlenaren zijn moedig en zeker niet laf,
ze sjchoppen je graag langs de rolsjleag af.

En zeg je dan; 'doe nou toch niet zo gek'
dan duwen ze je ook nog met de moel in de drek

In Heerlen kun je ook een junk adopteren.
er zijn verschillende soorten; met aids, schurft of met zweren.

Maar ook al ben je Heerlenaar en heb je een sjubbig gezicht,
Je kunt nog altijd zeggen: "ik kom tenminste niet uit Maastricht".

(dichter onbekend)

Nicole Kidman

Effe weg van alle misselijkmakende perikelen van de Fusie-Limbosoap. Heb vanavond de film "Birth" gekeken met Nicole Kidman in de hoofdrol (ik kijk alle films als zij op de titelrol staat!). Ondanks het feit dat ze in deze film haar haar kort heeft (iets wat niet mijn voorkeur heeft bij vrouwen), heb ik vooral van een scene genoten waar zij slechts voor zich uit kijkt in een theater. Een scene die zo'n 2 minuten duurde en waar zij haar gezicht bijna niet vertrekt. Maar toch is deze scene, met de ondersteuning van een waanzinnig stuk uit Wagner's Walküre, zóveel zeggend. Zelden zo'n lange close-up gezien die me zó heeft geboeid. Of ben ik bevooroordeeld vanwege mijn zwak voor Nicole Kidman?

bekijk hieronder de scene maar ik denk dat je de film helemaal moet zien om ook haar gedachten te kunnen volgen...

FUSIE?

Sporting Limburg? een doodgeboren kindje. Vandaar dat ik nog steeds niet geloof in een fusie, ondanks het zgn akkoord van vandaag. Alle voorwaarden waaraan voldaan moest worden zijn aan de kant geschoven. Schulden worden niet gesaneerd maar geparkeerd. Begroting? van de beoogde 30 naar 25 naar 20 naar 14 naar 11, oh nee naar 14 maar dan wel met 3 miljoen schuld. Sterker nog van die 11 miljoen zijn nog niet alle sponsoren bekend. Steun van de provincie? daar komen we de komende weken wel achter...
De stuurgroep die vanaf het begin naar de fusie stuurt heeft werkelijk totaal geen moeite gedaan om een gedegen rapport te presenteren. Ik vind geen metaforen die voldoen aan zo'n ongeloofwaardig onzinverhaal. Maar het vreemdste is nog wel dat er mensen zijn die hiermee in zee gaan. Afgelopen weken heb ik me steeds afgevraagd waarom bestuurders oren hebben naar zo een totaal ononderbouwd luchtkasteel. De enige reden die ik kan verzinnen is dat er hier met geld gesmeerd wordt, maar waarom? Ik ben er nog steeds niet achter.
Deze oplossing is niet goed voor Fortuna, niet voor Roda en al helemaal niet voor Sporting Limburg.

Vandaar dat ik het nog maar eens zeg: er komt geen fusie. Want wat nu op papier staat is deze benaming niet waardig...

Vasteloavend 2009

Iedereen die ik sprak na de carnavalsdagen heeft de vastelaovend als geweldig ervaren. Waar dat nou aan gelegen heeft weet ik niet, maar de positieve reacties zijn tig keer meer dan voorgaande jaren. En zo ook voor ons. Wij hebben ons prima geamuseerd. Zaterdag combineerden we het optreden van D'r Letste Sjrai (het was het enige optreden die avond) met het Loemelebal op Terwinselen. Het was er gezellig druk. Zondag begonnen om 14.00 uur de sjpaskapellen Winnieg Lóf Vöal Doeësj en de Jeeteberger Highländer te spelen voor de zaak op het Armati Boese Festival en meteen hield het ook op met regenen. Een prachtige optocht en ook hier zat de sjtiemmoeng er goed in. Maandag bleef het grotendeels ook droog tijdens de mooie optocht in Kerkrade centrum. En dinsdag was het harstikke jemuutlieg op de markt tijdens het Kloonetrekke. Hier kond D'r Letste Sjrai even proeven hoe het is om voor 8000 man op te treden. Een geweldige ervaring. Kan ik iedereen aanbevelen. Dit kan een psychiater met 5 sessies per week niet goed maken. Kerkrade kende dit jaar een uiterst geschikte prins (Marcel II) die mijns inziens debet was aan de algehele sfeer deze carnaval. Tijden de sleuteloverdracht om 24.00 uur in de tent (deze stond op het Old Hickoryplein wegens de verbouwing van de Rodahal) mocht ikzelf d'r Hammer overdragen aan mijn opvolger. Het "geheime genootschap" verzamelde zich traditiegewijs om dat tijdstip om de nieuwe Hammer-drager te feliciteren. Mijn keuze (het moet een echte carnavalsvierder zijn) was gevallen op John Paffen, lid van de Kling Kirchröadsjer Sjtadgarde anno 1898. En een vasteloavendsjek pursang. Op onderstaande foto's is het merendeel van de Hammerdragers te zien.

Roda Fortuna Combinatie?

Ik zal het nou nog één keertje uitleggen voor de ongelovigen onder ons. Roda JC eindigd dit seizoen in het linker rijtje (of nét 10e, da's niet zo spannend) en er komt geen fusie met welke club dan ook!
Gisteren heeft de huidige ploeg alweer het bewijs geleverd dat Roda eredivisiewaardig is, trouwens dat hadden ze al eerder dit seizoen. Vanaf nu zal er een stijgende lijn zichtbaar worden. Vergelijk maar eens aan het einde van het seizoen het aantal punten dat bijv. Nec bij elkaar heeft gevoetbald (met "geweldig voetbal en een TOPtrainer") met de punten die Roda dan heeft ( met "degradatievoetbal en een nobody als trainer"). Het zal niet zo'n groot verschil zijn. Of met NAC of al dat soort ploegen die de weelde van het linker rijtje niet kunnen dragen.

En die fusie, dat is een waanzinverhaal. Vergelijk het maar hier mee: Je mag de mooiste Ferrari gaan uitzoeken met alles erop en eraan. Neem gerust de tijd. Als je besloten hebt welke het gaat worden (leg de koop maar al vast), dan kunnen we er eens over na gaan denken wie die kist überhaubt betalen gaat....

Het huidige advies van die stuurgroep is een lachertje! Wil je gaan fuseren dan zorg je eerst voor een gezonde financiele basis. Kijk of je jaarlijks, pakweg 50 miljoen, bijelkaar krijgt en vraag dan welke clubs willen instappen. Dan kun je eens langzaam gaan denken over "TOPVOETBAL" in Limburg...

Nee, ik ga er vanuit dat er in ieder geval 3 mensen van de stichting Roda JC doorzien dat het hele fusiegedrocht op niets dan gebakken lucht gebaseerd is.

operatie

Afgelopen dagen weer eens het AZM in Maastricht bezocht. Mijn netvlies had weer losgelaten. Dat zelfde probleem heb ik ook in 2005 gehad. Toen hebben ze na 3 operaties het netvlies weer op de plaats gekregen. Maar het was jammer genoeg niet van blijvende duur. Wederom een operatie en drie daagjes vakantie in Maastricht. Gelukkig is alles goed gegaan. Voorgaande keren had ik ontzettend veel last van de narcose (misselijk en braken) maar deze keer had de narcotiseur daar rekening mee gehouden. Het oog is nu gevuld met olie om het netvlies aan te drukken. Die moet er over een aantal maanden wel weer uit, dus dan staat er nog een opname op de rol. Maar als die zo gladjes verloopt als deze mogen we niet klagen.
En ik zou niet durven klagen, want eigenlijk was het maar peanuts... Bij een goede vriendin van ons wordt vandaag een hersentumor verwijderd. Zij zou graag met m'n oogje willen ruilen!

zoekplaatje

vind de auto....

Pink Floyd Meddle

Het was weer eens lang geleden dat ik deze prachtige cd nog een GOED had geluisterd. Niet als achtergrondmuziek maar er nog eens goed voor gaan zitten. Het alom onderschatte album kwam uit in 1971. Het openingsnummer One Of These Days overvalt je meteen met vreemde baspartijen, krankzinnige geluiden, snerende gitaren en het onmiskenbare orgelgeluid van de onlangs overleden Richard Wright. Het nummer heeft een geweldige opbouw en barst pas echt los na de lugubere tekst: One of these days I’m going to cut you in little pieces…
Bij de live-concerten (ik heb ze meerdere malen mogen meemaken) vliegt er bij dit nummer een groot varken (genaamd Roger) over het publiek. Maar dit terzijde.
De overige nummers zijn ook het luisteren waard (beetje blues, beetje jazz, een heel stadion en zelfs de vocals van een hond!) maar het 23.30 minuten durend Echoes is magistraal. Dit is de psychedelische basis van Pink Floyd waarvan het eigenlijk onvoorstelbaar is dat ’t nog beter kan. Maar dat bewijzen ze dan wel weer effe met albums als Dark Side of the moon en Wish you were here.
Heb nog eens ouderwets genoten. Dus moet ik de albums zoals Atom Heart Mother en Obscured by clouds ook nog maar eens goed gaan beluisteren…

De Pubertijd

en als je wilt weten waarmee ik aan m'n pubertijd begon...



en dat was nog maar 't begin!!

waarom gemakkelijk als het moeilijk kan...

Gezien in Terwinselen. De vraag is wat stond er eerder, de electriciteitskast of de garage???

Jaloezie

Jaloezie is geen schone zaak. Daar ben ik me ook ter dege bewust van. Maar toch was ik jaloers vandaag. Ik bezocht Heerlen waar Oad óp Nui geviert werd. Van het oude seizoen, al feestvierend naar het nieuwe carnavalsseizoen. Een geweldige vonst! Vorig jaar werd dit event voor de eerste keer georganiseerd. Toen stond ik zelf daar op de bühne met D'r Letste Sjrai. Alleen speelde het weer toen niet mee. Dit jaar was het weer wel prima en de sjtiemmoeng opperbest. Het hele evenement wordt georganiseerd door de gezamelijke horeca en B-Art Events en het zat prima in elkaar. Het was moeilijk in te schatten hoeveel bezoekers er waren maar het Pancratiasplein was goed gevuld. Om 24.00 uur werd afgeteld en met de kanonschoten van de Blauw Sjuut werd het nieuwe seizoen geopend. Er werd zelfs een gratis champagneglaasje Sylvester aangeboden.
Tja, en ik was jaloers. Dat dit in Heerlen wel kan en niet in Kerkrade. Vandaag komen de vasteloavendveraine va Kirchroa bij elkaar en laten elf kanonschoten af op de markt en wordt gezamelijk de vlag gehesen. En daar moeten we het mee doen.
Dus moeten we vandaag ook maar uitwijken: naar Kölle, of Maastricht of Sittard of Landgraaf of...

Steek eens op...

Tja, dat waren nog eens tijden....

Got My Mojo Working

Een geweldig optreden gezien gistermiddag in Woetsjtok in Brunssum. Van twee bluesgiganten van de eerste orde, Mojo Buford en John Primer. Deze twee levende legendes speelden beiden in de Muddy Waters Band. Zo'n optreden is moeilijk in woorden te vangen, daar moet je live bij geweest zijn. De 79-jarige Buford kreeg enkele dagen eerder nog een peacemaker ingezet en kwam met moeite het podium op. Maar eenmaal boven kwam hij helemaal los en zong en speelde op zijn harmonica's met groot plezier. John Primer dirigeerde met een lading ervaring de rest van de band die verder bestond uit Doug McMinn op drums, Jan den Boer op de bas en Little Boogie Boy zong en speelde fantastisch op zijn Fender.

In ieder geval heb ik zodanig genoten dat ik de nederlaag van Roda (eerder op de dag) helemaal vergeten ben...

Hoe het allemaal begon...

De zolder opruimen kan soms heerlijk zijn. Een goed verstopte doos met oude foto's die mijn geheugen vervangen. Dus kijk ik via die foto's terug in de tijd. En zie, hier begon dit alles mee. Mijn eerste stappen in het digitale tijdperk. Op de eerste foto is mijn computerkamer te zien van zo'n vijfentwintig jaar geleden. De zojuist op de markt gekomen Commodore 64 was mij eerste computer. Het totale werkgeheugen van de computer omvatte 64k en daar deed je alles mee. Als ik nu alleen de letters 64k wil opslaan ben ik tien keer zoveel ruimte kwijt. Naast de printer is nog een cassetterecorder te zien. Daar stonden de programma's op en kon je gegevens op opslaan. Het was een heel geklooi met die dingen maar gelukkig werd die al snel vervangen door een floppydrive met 5¼ diskettes (rechts op de foto). De programmeertaal was Basic.




Op de tweede foto staat aan de rechterkant zijn opvolger, de Commodore128. Dat leek er al wat meer op. Links op die foto de Commodore PC10 en dat was de eerste stap naar een volwasse pc.

Daarna ging het rap met de x86-series enz, enz..

Nu, tig pc's en 25 jaar later vraag ik me af wat ik eigelijk allemaal deed voordat ik aan de computer verslaafd raakte...

genieten...

Vandaag was ik in Erin's Isle in Heerlen. Daar speelde in het kader van de Popronde de band Trenchcoat. De negenkoppige, nog jeugdige band speelde een combinatie van swing en rock'n roll, iets wat je zou verwachten van ouwe rotten in 't vak die eindelijk een "hun eigen ding" willen doen. En zo speelden ze ook, als oude rotten die hun vak verstaan, maar dan met een geweldig temperament. Naast veel swingende nummer alla Brian Setzer speelden ze ook enkele oude R&R nummers zoals Johnny B. Good van Chuck Berry. Heerlijk om te horen en ook heerlijk om te zien dat ook jeugdigen zich met deze muziek bezig houden. Hier gaan we nog meer van horen..

Vorige week speelde Kayak in de Nieuwe Nor, ook al in Heerlen. Deze band bestaat al 30 jaar en ter gelegenheid van hun jubileum zijn ze weer op tour. Dit zijn nou wel oude rotten in het vak en het klonk akelijk perfect. Ik dacht dat ik naar een cd was aan 't luisteren. Het is sympho-rock en dat past ook wel in mijn straatje (dat straatje is wel heel erg breed). Maar het klonk fantastisch en ook hiervan ontzettend genoten. Het hoeven niet altijd die hele grote namen te zijn, deze kleinschaligere optredens zijn vaak véél leuker...




De week daarvoor was ik op de markt in Kerkrade waar het openluchtspektakel "de ne9ende van Kerkrade" plaats vond. Het was groots opgezet en alle soorten muziek kwamen voorbij. Mijn hoogtepunt hier was een uitvoering van Manhatten Symphonie (van Serge Lancen). Een prachtig werk dat mooi werd uitgevoerd door de St. Aemeliaan uit Bleyerheide.
Dat is het voordeel van zo'n brede straat: je hebt altijd wel wat om van te genieten...

Area4

Tussendoor nog effe naar Area4 geweest. Area4 is een drie-daags rockfestival in de buurt van Oberhausen. We (ik was op uitnodiging van m'n zoon mee) waren alleen op de vrijdag. Het programma was niet helemaal mijn ding maar op de meeste festivals kom je dan nét leuke bands tegen. Nou, dat viel wel een beetje tegen. Onze favoriet was Year Long Disaster en die maakten dat ook waar. Een mix van Deep Purple en Led Zeppelin past helemaal in mijn straatje! Blood Red Shoes had ik ook al op Pinkpop gezien maar het geluid was snoeihard. Dat hoort natuurlijk wel bij zo'n act maar hier speelden ze in een té klein tentje. Wat kan die meid een hoop energie uit haar gitaar halen. De rest van de bands zoals namen we een beetje op de koop toe. Ik vond de sfeer niet zo best maar dat kwam waarschijnlijk doordat er niet zoveel kaartjes verkocht waren. Ik schatte 't niet meer dan zo'n 5000 man. Bij Pinkpop zijn we wel anders gewend...

spoor 20

"...de intercity naar Heerlen vertrekt over 10 minuten op spoor 20..."
Dan denk je dat je op een station in Amsterdam of Utrecht staat. In ieder geval in een stad die zoveel sporen nodig heeft om duizenden reiziger per uur te transporteren. Maar nee, we stonden in Sittard! Waar? Jawel in Sittard. Ze hebben daar maar drie sporen. En toch hebben ze het spoor naast spoor 1 en spoor 2 niet spoor 3 maar spoor 20 genoemd. Een geweldige vondst maakt van 't dorp Sittard een ware wereldstad.
Volgens mij sporen ze daar niet helemaal....

Booch?

Ik moest er toch effe naar toe. Booch? in Heerlen. Eigenlijk een geweldige organisatie die zo'n 2-daags festival op de been krijgt en het ook nog eens gratis toegankelijk weet te houden. En als dat dan ook nog naast de deur ligt, waarom zou je er dan niet eens gaan kijken? Ik in ieder geval wel, al was het alleen op zondagavond. Ik zag de Claw Boys Claw nog eens. Die had ik al enkele keren lang geleden op Pinkpop gezien, maar ik vond ze nu zelfs beter. Zoiets moet blijkbaar rijpen.

Moke was de afsluiter op 't hoofdpodium. Zij waren dit jaar voor 't eerst op Pinkpop en maakten daar al een goede indruk. Vooral het nummer The Long Way speelden ze daar prachtig met strijkers en doedelzak. Nu op Booch? speelden ze welliswaar de electronische variant maar het klonk wederom mooi. Sowieso speelden ze veel bekend klinkende nummers.

Tussen de Claw Boys Claw en Moke speelde op het Pancratiasplein D'r Lei va Kaalhei. Eigenlijk zijn ze uit Heerlen, het waarom van de naam is me nog niet helemaal duidelijk. Ik zal ze maar gelijk een veer in 't achterste stoppen: d'r Lei (ze heten blijkbaar allemaal Lei) is een heerlijke act. De teksten in het dialect slaan helemaal nergens op en dat is blijkbaar de bedoeling. Gewoon totale kwatsj en daar hou ik dus van. Stevige rock en enkele hilarische covers (du, ich wil dir etwas sagen, was ich nog zu keinem anderen Mädchen gesagt habe: "du bist eine Schlampe..."). Ik had al een cd'tje van die malloten met het nummer Berta 4, waar de boer zijn geliefde koe kwijt is. En ik zal ze zeker blijven volgen: geweldig schaamteloos vermaak...

Getroffen

Deze week is er wederom een klant van mij (ik heb een kapperszaak) gestorven. Dat gebeurt natuurlijk wel vaker (veel vaker zelfs dan me lief is) maar aan deze klant heb ik een onwaarschijnlijke herinnering. Als ik dit verhaal had moeten verzinnen had ik het niet durven vertellen. Maar het is waar gebeurd dus vertel ik het wél!
Enkele jaren geleden zat dus die klant, voor het gemak zal ik ‘m klant A noemen, bij mij in de zaak. Een tweede klant, klant B (inmiddels jammer genoeg ook overleden) betreed de zaak en de twee komen in gesprek. Aangezien er enkele foto’s in de zaak ophingen die ik in Normandië had gemaakt, kwam het gesprek al snel uit op de 2e wereldoorlog.

Klant B verteld dat hij als jonge vent aan ’t begin van de oorlog met een stel vrienden zuidwaarts is getrokken. Via allerlei omzwervingen en avonturen, waarbij zelfs twee vrienden het leven laten, komen ze terecht in Spanje. Hier gaan ze aan boord van een schip om naar Engeland te varen. In Engeland worden ze gerekruteerd om aan de invasie in Normandië deel te nemen. Ik zal het een beetje kort houden, de details doe ik pas uit de doeken als ik de filmrechten heb verworven.

Klant A verteld zijn verhaal. Hij is geboren in Oostenrijk en na de inval door de Duitsers ingelijfd om aan het front te gaan vechten. Na meerdere veldslagen overleefd te hebben wordt hij uiteindelijk in ‘44 geplaatst in Arromanche in Normandië om de kust te verdedigen. En, U raad het al, precies daar waar klant B aankomt. Maar om het toeval niet nog groter te maken, de heren hebben berekend dat er wel zo’n 2 weken tussen heeft gezeten. Toen klant B aan land kwam, was klant A al gevangen genomen. Misschien dat ik dat laatste stukje in het filmscript een beetje ga aandikken…
Wel komt klant A op de zelfde plaats gevangen te zitten waar klant B de opleiding had gevolgd. Ook een sterk stuk, want er waren zo’n 600 gevangenkampen in Groot Brittannië.

Geweldig verhaal toch? En die twee treffen zich zo’n dikke 60 jaar later bij de kapper. Waarop ik zei dat het een geluk was dat ze elkaar toen niet getroffen hadden….

De kunstmatig aangelegde haven van Arromanche. Zelden een foto geplaatst met zo'n sterk verhaal....

Bospop 2008

Santana was een van de weinige bands die nog hoog op mijn lijstje stond van nog te bezoeken acts. Dus ondanks dat het al een druk festivaljaar was toch maar besloten om naar Bospop in Weert te gaan. Samen met mijn zoon Tim (net terug van Werchter) een weekendje kamperen. En we hebben ervan genoten! Vooral van een paar blues/rockbands die zaterdag in de tent speelden. Van de geweldig spelende 17-jarige Jimmy Bowskill tot de 72-jarige rasartiest Buddy Guy die de tent al plat had nadat hij slechts 3 tonen geneuried had! Daar tussen zat ook nog de gitaarvirtuoos Danny Bryant en als toetje tokkelde Snowy White soepel mee met Barry McCabe. Snowy, die ook al eerder met Pink Floyd toerde, zagen we al in mei als huisgitarist van Roger Waters. En dan moesten we Carlos Santana nog krijgen! En die maakte zij reputatie van beste gitarist ter wereld meer dan waar. Meer hoogtepunten kun je op één dag niet aan.
Op de zondag genoten we vooral van de mooie stem van de mooie Dana Fuchs, de altijd energieke rock ’n roll van Danko Jones en ook van Good Old Unlce Ted (Nudgent). Dickey Betts speelde alsof hij nooit bij de Allman Brothers was weg geweest en ook de Little Feat waren het blijkbaar nog niet verleerd. Topper van deze dag was natuurlijk ZZTop. Hoe deze twee baarden en een drummer met z’n drieën zoveel kabaal kunnen maken is me nog steeds onduidelijk. Maar het klonk retestrak zoals we dat al jaren gewend zijn van deze legendarische rockers.
Na afloop was er op de camping nog volop gelegenheid tot feesten en dat deden we dan ook tot diep in de nacht. Mijn tweede tentfeest in één week, alleen deze keer nog wat heavyer…

Jammer genoeg wordt er tegenwoordig streng gecontroleerd op professionele fotoapparatuur, dus moest ik 't doen met m'n kleine Ixus. Maar voor een sfeerimpressie is dat meer dan genoeg...

Feest!

Het was feest in 't weekend. Mijn zus Irene en haar vriend Peter zijn dit jaar samen 100 jaar geworden. En dat is reden tot feesten. Het geheel vond plaats op een camping bij Oldenburg, boven Arnhem. De tent stond aan de oever van de IJssel, een schitterende lokatie. Het was een gezellig feest met een goede band die alleen maar muziek uit de zeventiger jaren speelden. The morning after werd er nog spek en ei gebakken voor de gasten die overnacht gebleven waren. Een weekend om nooit te vergeten...
en er was aan de IJssel natuurlijk voldoende gelegenheid om nog wat leuke plaatjes te schieten...

Roofvogels

Roofvogels zijn fascinerende bewoners van onze planeet. Ze hebben altijd al tot onze verbeelding gesproken. Waarschijnlijk omdat ze er angstanjagend uit zien. Toch zijn ze volgens valkenier Wim Huygens niet echt gevaarlijk. De mens is velen malen gevaarlijker, zo verteld Wim tijdens een van zijn roofvogelshows in Gaiapark Kerkrade Zoo. Hij geeft drie keer per dag zo'n show. Valken, gieren en zelfs een prachtige arend scheren vlak over de hoofden van verbaasde bezoekers. Ik heb vandaag twee van die shows bezocht en mooie plaatjes kunnen schieten. Dus voor iedereen die er nog niet was: zeker gaan doen een dezer dagen...