Gorilla

Zojuist hoorde ik op een nieuwszender de man die getuige was van de ontsnapping van die gorilla in Blijdorp. Ook was hij getuige ervan dat die gorilla zijn vrouw aanviel. Zij is echter buiten levensgevaar zo werd vermeld.

Hier in het Gaiapark in Kerkrade zit ook zo'n zilverrug (zie foto). Een imposant beest, zijn naam is Makula. Die zou ik ook niet graag in het duister tegenkomen (en ook niet als het licht is trouwens). Ook hier is er een gracht om zijn verblijfplaats. Men gaat (of ging) ervanuit dat die gorillas angst voor water hebben.
Aangezien ik een seizoenskaart heb van het prachtig aangelegde Gaiapark ga ik er regelmatig naar toe. Meestal ga ik dan ook even langs de gorillas, er zijn er drie plus de pasgeboren Gaia. Als ze dan buiten verblijven denk ik wel steeds: hopenlijk hebben ze vannacht geen zwemles gehad!

Om terug te komen op het recente nieuws van de ontsnapte gorilla in Blijdorp. Het verhaal doet me denken aan een mop: Een echtpaar wandelt door Blijdorp. En de gorilla is ontsnapt. De gorilla pakt de vrouw vast (tot hier komt het verhaal overeen met de werkelijkheid) en begint haar de kleren van het lijf te scheuren. In duidelijke staat van opwinding wil de gorilla de vrouw een beurt geven en de vrouw schreeuwt: "HELP, HELP, WAT MOET IK DOEN"? Waarop de man heel rustig zegt: "zeg zoals gewoonlijk dat je hoofdpijn hebt"...

De drie geitjes

Afgelopen donderdag deden de tweeling Julia en Mathijs hun Eerste Heilige Communie. Julia en Mathijs zijn de kinderen van vrienden van ons. Wij waren ook op het feest uitgenodigd dat werd gehouden in het Winselerhof. Dit is een karakteristieke boerderij, door Camille Oostwegel omgebouwd tot hotel-restaurant.

Het is niet altijd gemakkelijk om voor communiekantjes het geschikte kado te vinden en vaak wordt dit probleem opgelost met kadobonnen of geld. Niet erg origineel dus.
Deste mooier als er mensen zijn die zich wél iets origineels laten invallen. Ome Joris (een broer van de moeder van de kids) is een van die mensen. Ome Joris bracht namelijk drie geitjes mee naar het feest. Voor de kids. En de kids vonden het prachtig.
Pappa vond het minder prachtig want hij zag zichzelf de komende jaren niet doorgaan als geitenhoeder. Er was dus een praktisch probleem, want waar naartoe met drie geiten? Gelukkig was er nog ergens een verre oom met een boerderij, die zou dan maar gevraagd worden zich over de geitjes te ontfermen.
Praktisch probleem of niet, de kinderen zullen zich later die Eerste Heilige Communie altijd herinneren als het feest met de drie geitjes. Geweldig toch!

Ook de hotelleiding vond het minder prachtig want op een gegeven moment waren de geitjes zich te goed aan het doen aan de dure groente in de eigen groententuin van het restaurant. Gezien de prijzen daar hebben ze vermoedelijk voor zo'n vijfhonderd euro aan sla gegeten....

85 jaar

Gisteren was mijn moeder jarig. Niet zomaar jarig, dat ben je als je 44 of 67 wordt. Nee, zij vierde haar 85ste verjaardag en dat mag je toch bijzonder noemen. Velen van haar broers en zussen waren ook op het feest. Mijn moeder is de oudste van het kleurrijke gezelschap. Er werd zoals vanouds weer veel gelachen. Het is voor iedereen te hopen dat we dat nog jaren kunnen blijven doen.

Ik zie mijn familie graag oud worden, deste meer heb ik het gevoel dat ook ik de juiste genen bevat. Ik heb namelijk ook voor 100 jaar getekent op deze planeet.

Leroy

Dit is Leroy. Leroy is het zoontje van een van mijn werkneemsters. Of hij mee mocht naar de wedstrijd Roda tegen FC Utrecht. Natuurlijk mocht hij mee. Roda speelde de return van de eerste playoff-wedstrijd voor een UEFA-ticket. Uit in Utrecht had Roda 0-0 gespeeld en had dus nu het thuisvoordeel. Dus wij Roda-supporters gingen er eens goed voor zitten. Maar dat voordeel bleek eerder een nadeel te zijn. Weliswaar maakte Roda's (sinds jaren) beste spits Oper weer een mooi doelpunt, ook Cornelisse van Utrecht scoorde fraai. En zonder groots te voetballen weerstond FC Utrecht de felle aanvallen van Roda. In mijn ogen volledig onterecht maar toch lag Roda eruit.

Nu zult U denken waarom kijkt die Leroy dan zo vrolijk op bovenstaand plaatje? Nou, die knul is namelijk fan van FC Utrecht. En die neem ik dus noooooit meer mee.....

De sigaar

"Meneer, mag die sigaar uit?" vroeg iemand quasi vriendelijk schuin achter me. We zaten in de ArenA en het dak was open, dus dacht ik een sigaartje moet wel kunnen. De huidige trent volgend is het zelfs opmerkelijk dat er in stadions nog geen rookverbod geldt. Misschien wel als het dak dicht is?
Het vreemde van die vraag is dat ik dat zo'n vijf of tien jaar geleden nooit gehoord heb. Weinig mensen die zich eraan stoorde (een enkeling misschien die écht last van de luchtwegen had). Althans waren er weinig mensen die er zo'n probleem van maakte. Je merkt tegenwoordig dat mensen zich duidelijk laten leiden door amerikaanse invloeden. En het wordt steeds erger. Nu de restaurants, straks de gehele horeca. Waar moeten we straks nog naar toe als we eens willen genieten van een lekkere sigaret of een sigaartje? Een amerikaanse staat bereidt momenteel zelfs een wet voor dat er in je eigen huis niet meer gerookt mag worden. Want immers ook de loodgieter of de schilder die langs zou kunnen komen hebben recht op die rookvrije werkplek. Het komt nog zover dat als we straks buiten onder een boom gaan zitten, dat van de een of andere dierenbeschermer niet meer mag omdat ook de bladluizen recht hebben op een rookvrije werkplek.

Ik was een tijdje geleden nog bij Hajenius in Amsterdam. Deze sigarenwinkel aan 't Rokin heeft een ongelooflijk mooi art-deco-interieur (kijk maar eens op www.hajenius.com, verboden voor niet-rokers). Hier is ook een ontmoetingsruimte waar nog naar hartelust gerookt mag worden. Als hij z'n personeel straks ook een rookvrije werkplek moet bezorgen kan hij z'n prachtige zaak wel sluiten. Maar dit ter zijde.

De quasi vriendelijke jongeman in de ArenA was in het gezelschap van enkele dames en hij stelde die vraag met een ondertoon waar ik uit opmaakte dat hij zich een beetje interessant wou voordoen. Ik heb m'n sigaar dan ook niet uitgemaakt waarop kinderlijk gekuch en opmerkingen als "asociaal" de lucht meer vervuilde als mijn sigarenrook.

Ik zal de beroerdste niet zijn om geen sigaar op te steken als ik weet dat iemand er last van heeft of als iemand me dat vriendelijk vraagt. Ik houdt er in de meeste gevallen zelf rekening mee. Dat deed ik vroeger en dat doe ik nu. Waar het hier om gaat is de sfeer die omtrent de rokende mens is ontstaan. Het is een soort hetze geworden. Maar niet alleen onder mensen die er écht last van hebben, ook onder een groot aantal meelopers die menen zich daarmee in een goed daglicht te stellen. Niet op de laatste plaats doel ik hiermee op onze beleidsmakers.

Over enkele jaren lopen de rokers wellicht met een gele ster op de jas met het woord "ROKER". En dan zijn we pas echt de sigaar!

Skin

In het glaspaleis in Heerlen is momenteel een expositie gaande van alle Pinkpopposter die tot nu toe gemaakt zijn. Zelf heb ik hier ook de meeste van, ik mis er nog enkele. Ik ben namelijk sinds jaar en dag een trouwe Pinkpopganger. Niet dat ik ze allemaal bezocht heb, maar toch wel veel. Nog vaak in Geleen waar toen nog kleine bandjes speelden als Dire Straits en the Police.
Ondanks het feit dat ik tegenwoordig niet alle acts ken en ook niet alles even goed vind, vind ik het opmerkelijk dat Jan Smeets en consorten toch steeds weer vele bands weet te programmeren die mij verbazen. Ik ga er vanuit dat dit ook dit jaar weer het geval zal zijn.


Kom ik dus langs het glaspaleis, hangt daar een levensgrote foto van Skin op de zijgevel. Tijdens de edtitie 2006 gemaakt. Op die foto zijn linksonder ook mijn zoon en ik te zien. Ik heb echter op het moment dat die foto gemaakt is mijn camera voor m'n gezicht en druk tegelijkertijd af. En zodoende ontstond onderstaande foto waar naast Skin wel nog de camera opstaat van die andere fotograaf....

Zebravinkje

Ik kan het ook niet helpen. Ik spring in deze weblog van de hak op de tak. Ik heb nou eenmaal een breed interessegebied.
Deze vogel zat afgelopen zondagmorgen zomaar in mijn tuin en liet zich gewillig fotograferen. Achteraf hoorde ik dat het een zebravinkje was en waarschijnlijk uit een voliere ontsnapt. Hopenlijk overleeft het arme diertje de grote wrede werkelijkheid want zoals een vogelkenner (op het Canon Eosdigitaal fotoforum) zei, was zijn voederbakje waarschijnlijk niet mee-ontsnapt...

Spannend

Tjonge wat was het spannend op de nederlandse voetbalvelden. Ik zat zelf bij de wedstrijd Roda JC - Heracles. De wedstrijd zelf was niet zo spannend want het was al snel duidelijk dat Roda ging winnen. Uiteindelijk werd het zelfs de grootste thuiszege ooit voor Roda: 7-0! Wat spannender was was het scorebord. Roda kon bij een gelijkspel van Feyenoord en Heereveen nog een 5e plaats halen en dus gelijk zeker zijn van een Uefa-ticket.
Maar ongetwijfeld was het bij AZ, Ajax en PSV nóg véél spannender. Wie het nou van de drie het meest verdiend heeft valt moeilijk te zeggen. Ze hebben allemaal zo'n dertig punten laten liggen. En allemaal zijn ze punten aan Roda kwijtgeraakt. Maar om nu te zeggen dat Roda dan maar kampioen had moeten worden........


Anyway, de sfeer was helemaal geweldig in het prachtige Parkstad Limburg Stadion. (tja, een beetje chauvinisme mag natuurlijk op je eigen weblog...). De fanclubs houden fantastische acties om de sfeer te vergroten. Getuige deze gigantische spandoeken die voor aanvang van de wedstrijd omhoog werden getrokken.

Hoornaar

De laatste tijd kom ik vanalles tegen in mijn tuin. Ik dacht dat het gewoon een hele grote wesp of een horzel was maar het bleek een hoornaar te zijn. Een kennis wist er een heel verhaal bij te vertellen maar ze zijn niet zo gevaarlijk. Ze zullen niet zo snel steken als gewone wespen die hun zoetigheden ontnomen worden.

Maar de hoornaar is wel een beetje angstaanjagend vanwege zijn afmetingen. En zeker als ie als een helikopter op je af komt vliegen. Deze was zeker wel zo'n drie tot vier keer zo groot als een gewone wesp.
Hij is wel mooi en op dit plaatje is duidelijk te zien hoe ze aan de naam "wespetaille" komen. Kom maar gerust iets korter bij: op zo'n plaatje is het tenslotte lekker veilig kijken...

Hoogtepunt?

Op de Wilhelminaberg in Landgraaf (de op een na hoogste berg van Nederland) wordt een trap naar de top met maar liefst 455 treden aangelegd. Hier zijn we afgelopen zondag eens naar boven gewandeld. Ons doel was een videoclip te maken van een carnavalsnummer (ja, dat doen wij hier midden in de zomer...). Ik ben namelijk lid van een groepje die zich D'r Letste Sjrai noemen (kijk maar eens op www.armati.nl/dls) . Wij maken wat je noemt alternatieve carnavalsmuziek, geen hoempapa maar een soort rockmuziek. Met z'n drieën en zoon Tim (die de opnames maakte) beklommen we dus de Wilhelminaberg. Vanhieruit kun je de hele regio overzien. Het is ook de berg waar Snowworld ligt, de langste indoor skibaan van Europa.

Het Pinkpopterrein ligt aan de voet van de berg. Eigenlijk kun je wel stellen dat we met D'r Letste Sjrai ons hoogtepunt nu wel bereikt hebben....

DLS: links Rob, rechts Frank en ikzelf in the middle

Dagje Amsterdam

Nou ik was nog bezig met Amsterdam waar we op 21 april rondwandelden . Zo hebben we nog even het VOC-schip de Amsterdam bezocht. Dit ligt momenteel vanwege de verbouwing van het scheepvaartmuseum bij Nemo.

Komend vanaf het Damrak viel de St.Nicolaaskerk niet eens zo op. In 't voorbijlopen dacht ik eerder aan een klein kerkje. Maar toen ik binnenliep (ik kan geen kerk voorbij zonder even binnen te wippen, vaak tot ergernis van mijn reisgenoten..) werd ik overdonderd. Wat een prachtkerk! En meteen maar weer een helehoop plaatjes geschoten.

Op de dam was kermis. Veel kabaal en het ontsiert het mooie paleis. Het standbeeld van de Vrede laat bijna van schrik haar olijftak en de staf van Mercurius vallen...

De aftrap

Nou dat was me dan een druk weekje. Nou zijn die (en vooral de weekenden) meestal wel druk maar toch de tijd gevonden om deze weblog te starten. Oja, ik zal me eerst even voorstellen. Mijn naam is Arno en ik woon in Kerkrade. Ik ben getrouwd met Marion en we hebben een zoon van bijna 17 jaar die luistert naar de naam Tim. De rest zullen jullie wel gaandeweg te weten komen. Af en toe zal ik terugvallen op gebeurtenissen in 't verleden maar dat zal de weblog alleen maar ten goede komen.
Om nu te beginnen met afgelopen vrijdag.



Op vrijdag met zoon Tim voor 't eerst naar een wedstrijd van de Amsterdam Admirals geweest. Er werd in de Arena gespeeld tegen Rhein Fire uit Düsseldorf.
Tim vindt american football geweldig. Ikzelf vind het tamelijk onoverzichtelijk. Ben continue op zoek naar de bal (nou zoek die maar eens op onderstaand plaatje...).



En daarbij lag het spel meer stil dan er gespeeld werd. In 't laatste kwartier zelfs zo irritant; er werd gemiddeld nooit langer dan zo'n 7 seconden gespeeld of de een of andere malloot gooide zijn zakdoek weer op de grond. En gebeurde dat niet dan werd er wel gestopt voor reclame of voor redenen die me tot vandaag nog noduidelijk zijn.
Gelukkig liepen er nog zo'n 80 bevallige cheerleaders rond die automatisch begonnen te huppelen zodra het spel dreigde te stoppen. Dat verkortte de wachttijden aanzienlijk.



Al met al al was het een leuke ervaring. De een houdt van sport de ander van show. Dit is een combinatie van beiden en het levert dan ook een gevarieerd kijkspektakel op. Jammer genoeg verloren de Admirals (met 10-16) en was het blijkbaar geen beste wedstrijd. Zelf ben ik nog niet genoeg op de hoogte van alle regels om dat te kunnen beoordelen.

Het was wel een leuk item om te fotograferen, want dat is een van mijn hobby's. Hoewel je om topplaatjes hiervan te maken je én aan de rand van het veld moet staan én beter glas (objectieven van L-kwaliteit zijn peperduur) moet hebben.
Maar met de Canon 350d en een Sigma 18-200 lens kom je ook een heel eind. Ik wil dan ook op deze weblog niet alleen mooie plaatjes laten zien, die kan ik nog wel op andere plaatsen kwijt. Ook komen hier gewoon kiekjes voorbij die een beetje de sfeer moeten weergeven. Daarvoor heb ik meestal een Canon Ixus50 op zak.

Wij hebben overnacht bij m'n schoonbroer Rene die in Almere woont en de zaterdag hebben we nog door Amsterdam geslenterd.